آمایشگاه فرهنگ و فناوری

ایده «آمایشگاه فرهنگ و فناوری »، بستر فضایی و عملکردی است که براساس پیوند میان سه مفهوم نوآوری، فرهنگ و اقتصاد دانش بنیان شکل می گیرد تا فرصت رشد و توسعه ایده های مسئله محور مطرح شده در هم آفرینی را فراهم آورد. همچنین این بستر فضایی، زمینه برای گسترش مفهوم فعالیتهای نوآورانه و جذب گروه های محلی و تیم های خلاق در سطح شهرها را مهیا می نماید. در آمایشگاه، ویژگیها و مزیتهای سه مفهوم نوآوری، اقتصاد و فرهنگ در قالب طراحی فضای عملکردی متناسب با اکوسیستم فعال در حوزه نوآوری نمود عینی می یابند و بستر مناسب برای تعامات اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی جامعه خلاق فراهم می آید. هم پیوندی همزمان میان سه عنصر فناوری، فرهنگ و اقتصاد دانش بنیان زمانی محقق می شود که فضای فعالیت شهروندان صرفاً به عنوان یک محصول فیزیکی در نظر گرفته نشود، بلکه به مثابه کریدوری از فعالیتهای تعاملی عمل کند. در چنین شرایطی، شهروندان در آمایشگاه در بستری فضایی قرار می گیرند که ضمن تمرکز بر فعالیت حرفه ای خود، به طور همزمان درگیر فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی مکمل نیز می شوند. خلاقیت و نوآوری آمایشگاه، در چگونگی استقرار و پیوند عملکردی این فضاها با یکدیگر است. آن چه مبنای ایده برنامه ریزی و طراحی آمایشگاه را شکل می دهد، مفهوم «آفه ها » هستند. هر «آفه » به عنوان فضایی متاثر از ویژگی های سه گانه فوق بوده و مجموعه آفه ها با یکدیگر، آمایشگاه فرهنگ و فناوری ایران را پدید می آورند که به طور مخفف «آفا »، نامیده شده است. مفهوم و ابعاد هر «آفه » در شکل زیر ارائه شده است.