بازی‌های آموزشی و تعاملی

این بازی از مجموعه بازی های رومیزی محسوب می شود که دارای یک صفحه بازی، مقداری پول که در بین گروه ها و متناسب با جایگاه و نقش آن ها توزیع شده و مجموع های از قوانین مشخص است. صفحه بازی، نقشه یک شهر فرضی است که در آن هفت گروه که نماینده ذینفعان و ساکنان شهری هستند حضور دارند. این گروه ها عبارتند از:
– سه گروه نمایندگان مردم در قالب طبقات اجتماعی با درآمد کم، متوسط و بالا.
– زمین داران که مالکان اصلی زمین های خالی داخل شهری و زمین های حومه شهر هستند.
– گروه سازمان مردم نهاد (NGO) که نماینده فعالان اجتماعی در بازی است.
– گروه بازاریان که نمایندگی سرمایه داران شهری را بر عهده دارند.
– شهرداری که نماینده دولت است.

این شهر فرضی همچون یک شهر واقعی، دارای یک مرکز تجاری، بافت فرسوده شهری، نشانه ها و یادمان های اجتماعی، حاشیه نشینی، شبکه راه ارتباطی، فضای سبز و پارک و تسهیلات و خدمات بوده و جمعیت با تراکم های متنوع در آن پراکنده شده است. هر گروه از بازیکنان، بازی را با تعدادی قطعه زمین که به صورت تصادفی روی صفحه شهر قرار گرفته اند، شروع می کند. هر گروه، از طریق مبادله یا معامله زمین و پول با دیگر گروه ها به اهداف محرمانه خود، که پیش از شروع بازی به آن ها اعلام شده است، دست می یابند(شبیه سازی بازار زمین). بنابراین علاوه بر مجموعه قوانین عمومی شهر، هر گروه یک دستور کار پنهانی دارد که خط مشی تصمیم گیری های گروه را تعیین می نماید.